1 өгүүллэг
Арван нэгдүгээр сарын жихүүн өглөө. Сэлбэ голын хөвөөнд орших Урьдчилан хорих төв буюу олны нэрлэж заншсанаар «Ганц худаг»-ийн өндөр саарал хашааны дээгүүр өргөст тор хөлдөж цантжээ. Шоронгийн доторх урт, чийгтэй хонгилоор хуяг цэргийн төмөр товруутай гутлын чимээ, хүнд төмөр хаалганууд чахран түгжигдэх дуу цуурайтна. Махоркийн гашуун утаа, хлорамин, бас олон хүний хөлс шингэсэн өмхий үнэр хоолой хорсгоно. Байцаалтын гуравдугаар өрөөнд хошууч Хүрэлээ төмөр ширээний ард сууж байлаа. Түүний өмнө, шаланд гагнасан төмөр сандал дээр Цэнгэл гартаа гавтай сууна. Өчигдөр шөнийн баривчилгааны үеэр шанаандаа авсан шарх нь хавдаж хөхөрсөн ч, түүний нүдэнд айсан шинж огтхон ч алга. Харин ч хэн нэгэн өөрийг нь эндээс суга татан гаргана гэдэгт бат итгэсэн хүний бардам, хүйтэн харцаар Хүрэлээ рүү ширтэж байв.
